Interpretacja diagnostyczna odczynów serologicznych w przebiegu kiły nie leczonej

Miano przeciwciał skierowanych przeciwko poszczególnym antygenom krętka bladego narasta z różna szybkością w okresie rozplemu krętków. Wykazują one również różną skłonność do ustępowania pod wpływem leczenia swoistego lub działania mechanizmów obronnych ustroju. Wartość diagnostyczna zarówno odczynów klasycznych, jak i odczynów krętkowych, różni się znacznie w poszczególnych okresach kiły. Wprowadzenie do diagnostyki kiły odczynu Nelsona, odczynu immunofluoreseencji oraz innych odczynów krętkowych wzbogaciło możliwości serologicznego rozpoznawania kiły. Wartość klasycznych metod serologii kiły zwiększyła się również dzięki powszechnemu zastosowaniu antygenów kardiolipinowych. Współczesne metody serologii kiły wymagają od lekarza dokładniejszej, niż dawniej, i bardziej krytycznej interpretacji diagnostycznej ich wyników.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *